คน สวน กระแส

posted on 29 Sep 2011 21:05 by awake-a-word
                 คนสวนกระแส...      "อย่ากังวลเรื่องราคาน้ำมันสูง หรือ รัฐบาลจะเป็นใครก็ตาม อย่ารอเศรษฐกิจดี เพราะจะไม่ทันสถาณการณ์แล้ว เช่น ตอนที่หมูราคาสูงคิดว่าดี พอลงทุนเลี้ยงหมูโต ราคาหมูตกพอดี เพราะฉะนั้นการเลือกลงทุนธุรกิจเลือกทำในช่วงที่เป็นขาลงของธุรกิจ แต่เตือนว่าไม่มีสูตรสำเร็จหรือเป็นเรื่องถูกผิดทั้งหมดต้องยอมรับว่าธุรกิจรุ่นก่อนใช้ความ อดทน ขยัน ซื่อสัตย์ และประหยัดจะสามารถอยู่รอดได้แต่สมัยนี้คุณสมบัติแบบนั้นไม่พอที่จะทำให้รวยได้ จะต้องมีวิธีคิดที่ดีด้วย"      ตัณ ภาสกรนที ประธานเจ้าหน้าที่ และกรรมการผู้จัดการ บริษัท โออิชิกรุ๊ป จำกัด(มหาชน) ให้มุมมองในการทำธุรกิจว่า เปรียบเหมือน "มวยรุก" กับ "มวยรับ" สำหรับมวยรุกคือในช่วงเศรษฐกิจดีจะรุก ซึ่งเราก็ทำไปเรื่อยๆแต่ไม่รุก แต่ในช่วงที่คนอื่นหยุดเรารุก สมมติร้านขายของ ในช่วงธุรกิจไม่ดี คนอื่นเปิดๆปิดๆแต่เราเปิดตลอดวัน หรือถ้าคนอื่นดับไฟ เราจะเปิดให้สว่างขึ้นทำให้ลูกค้าเห็นเราชัด เพราะเราทำในช่วงที่คนอื่นไม่ทำ แต่เราต้องรู้วิธีทำด้วย(จากหนังสือ ตัน กับวิธีคิดที่ไม่เคยตัน...ถนอมศักดิ์ จิรายุสวัสดิ์)      นี่ก็คือตัวอย่างแนวคิดสวนกระแส ที่ผู้เขียนต้องการเสนอให้ผู้อ่านลองเปิดใจ ฝึกคิดบวกไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไรก็ตาม เพื่อเป็นกำลังใจให้เราชาวไทยทดลองคิดและปฏิบัติในเชิงบวกกัน      อีกหนึ่งบทความดีๆของคุณ บัณฑิต อึ้งรังษี จากหนังสือ กฎ แห่งความโชคดี ซึ่งเขาเชื่อเสมอว่า โชคดี สร้างได้ ดังนี้      "มีอีกวิธีหนึ่งซึ่งผมคิดว่าเป็นทางที่มั่นคงและดีที่สุดทางหนึ่ง ในการสร้างโชคดีที่ไม่ขาดสาย คือ การสร้างบุคลิกภาพที่อ่อนน้อมและมีเสน่ห์      คุณถามตนเองง่ายๆ ถ้าเป็นคุณ คุณอยากจะช่วยคนที่ขี้หงุดหงิด ขี้บ่น โกรธง่าย ช่างตำหนิ สบถ อารมณ์บูด หรือช่างนินทาหรือเปล่า      ถ้าเรามีบุคลิกที่ "อย่าว่าแต่ช่วยเลย เข้าใกล้ยังไม่อยากเข้าใกล้"      ก็เป็นเรื่องไม่น่าแปลกใจว่า ทำไมเราไม่ค่อยจะมีโชคดี      ข้อแนะนำ บางข้อสำหรับการเสริมสร้างบุคลิกภาพแห่งความ "โชคดี"      1.ถ่อมตัว ข้อนี้ใช้ได้เสมอ      2.อย่าพูดถึงคนอื่นในทางที่ไม่ดี      3.ยิ้ม      4.มองโลกแง่ดีเสมอ      5.แต่งตัวดี และดูแลตนเอง      เอาล่ะค่ะ ฉบับนี้ขอเสนอไว้เพียงเท่านี้ก่อน ท่านใดสนใจลองไปหาฉบับเต็มอ่านและทดลองปฏิบัติกันดูได้ แต่เรียนไว้ก่อนเลยว่าไม่มีส่วนได้อะไรกับหนังสือนะคะ มีแต่ความจริงใจฝากให้ท่านผู้อ่านเท่านั้นค่ะ คำกลอนสุดท้ายขอฝากไว้       "ดูให้ดี มีแต่ได้"       "ฝึกให้เคย มองให้ดี มีคุณจริง" ท่านพุทธทาสภิกขุ                 
ประโยคนี้คงเคยอยู่ในใจหลายคน ตอบตัวเองได้บ้างหรือยัง การบ้านนะ...เตรียม ปากกา กระดาษ เพิ่มนิดนึงนะ จะต้องทำอย่างไร อะไรเป็นปัจจัยให้สำเร็จ เมื่อสำเร็จแล้วจะมีความสุขกี่นาที กี่ชม. หรือ กี่วัน คุ้มค่ามั้ยกับความสุขบางส่วนที่ต้องสูญเสีย และ อะไรที่จะทำให้เรามีสุขทุกวันล่ะ ลงมือทำเลยนะ

สาวกลูต้าไธโอน2011

posted on 20 May 2011 09:33 by awake-a-word

สาวยุคนี้ มีดี ที่กลูต้า. 
ไธโอนมา แร๊งแรง แข่งกันขาว
เขาว่าทาน คู่กับซี สิจะพราว. 
พร่างสกาว แล้วจะขาว ไปไหนกัน
"ว๊าย!ไม่ยอม"เธอแค่กิน ฉันจะฉีด. 
เอาให้ซีด รีดเท่าไหร่ ก็บ่ยั่น
ที่หมอบอก ออกกำลัง แล้วสวยพลัน. 
ทวนลมกัน หนูไม่อวย สวยไม่ไว

ส่วนฝ่ายชาย ก็ไม่แพ้ แน่ความหล่อ. 
โอละพ่อ เวย์โปรตีน กินเสริมไหล่
ซิคแพ็ค กล้ามหกมัด จัดเต็มไป.
พี่โดมไง กินเป็นพรี เซนเตอร์เลย
ดู "ยูทู้ป" แล้วก็ลูบ ดูกระเป๋า. 
อย่ามัวเศร้า รีบไปเอา มาเสวย
น้ำมันปลา น้ำนมผึ้ง อย่าให้เชย. 
คอลลาเจน คิวเทนเอย จัดให้ไว


แต่เอ๊ะดู หนูคนนั้น ช่างน่ารัก. 
มีคนทัก ผิวชมพู ดูสดใส
หนูไปทำ อะไรมา บอกไวไว. 
เผื่อจะได้ หน้าเด้ง เช้งอีกคน
"หนูเหรอคะ แค่หัวร่อ ต่อกระซิก. 
ว่างปิ๊คนิค กับครอบครัว ทั่วแห่งหน
กลูต้าก็ มิได้กิน หนูคนจน. 
แต่สวดมนต์ เช้าและเย็น เป็นประจำ
กตัญญู รู้พระคุณ คุณพ่อแม่. 
สองพระแท้ แลดูท่าน ฉันขอย้ำ
เลี้ยงข้าวปลา แล้วพาท่าน เข้าฟังธรรม 
ใครว่าขำ ช่างปะไร ไม่รู้จริง
นอกจากนี้ ทานอาหาร ครบห้าหมู่. 
หมั่นคอยดู สุภาษิต วอนสอนหญิง
ออกกำลัง ไม่เคยขาด ทำจริงจริง. 
รับรองปิ๊ง แถมยังรวย สวยพันปี"


ด้วยรักและหวังดี
Clear
เวลานึกถึงคนรัก...คุณคิดถึงอะไรกันคะ?
หลายคนอาจจะมีภาพผุดขึ้นมาในใจ ทั้งคนรักเก่า คนรักใหม่
หรือบางคนอาจจะมีภาพคนรักผุดขึ้นมามากมายจนหยุดไม่ทัน...ว๊าว
นอกจากภาพยังมีความรู้สึกแอบแฝงอยู่ด้วย
ลองมานึกถึงคนรักกันดูเล่นๆนะคะ
เป็นไงคะ?
สบายใจ...ที่ได้เห็นหน้า
ชื่นใจ...ที่ได้อยู่ใกล้หวานใจ
ภูมิใจ...ที่จีบติด
หรือว่าคุณ
ทรมานใจ...
อึดอัดใจ...
แค้นใจ!..ที่...
3ข้อหลังนี้เกิดจากอะไรถ้าไม่ใช่ ///
คนรักเปลี่ยนไป....คุณเปลี่ยนไป๋***หรือใครเปลี่ยน
เรามาดูกันเลยค่ะ...

เช้าวันหนึ่ง...
ขณะที่นั่งฟังธรรมจากพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบท่ามกลางหุบเขาอันรื่นรมย์
หลวงพ่อซึ่งมีเมตตาต่อญาติโยมที่มีปัญญาอันน้อยนิด มองไปที่หญิงคนหนึ่ง
แล้วถามว่า"หนูคนนั้นน่ะ มีแฟนหรือยัง?"
"แต่งงานแล้วเจ้าค่ะ"เธอรีบตอบ
"เวลาเป็นแฟนกันน่ะ เค๊ามักจะพาเธอไปกินอะไร?"ท่านถามต่อ
ส่วนหญิงสาวนั่งเงียบเพราะยังคงย้อนคิดอยู่กับอดีต
"เค๊ามักจะพาไปที่ชอบที่ชอบใช่ไหม?"ท่านซัก
หล่อนพยักหน้า แต่เธอยังงงกับคำว่าที่ชอบที่ชอบอยู่?
"ก็ที่ชอบที่ชอบไง.. เธอชอบกินอะไรเขาก็พาไปมิใช่เหรอ"ท่านยิ้ม
หล่อนเริ่มฟื้นความทรงจำ และเผลอยิ้มออกมาน้อยๆ
"เธอชอบไปไหนล่ะ?"ท่านถามย้ำ
"ไปทำบุญค่ะ"หล่อนนึกได้
"แล้วเป็นไงหนูน้อย?เขาก็พาเธอไปที่ชอบที่ชอบอีกใช่ไหมล่ะ?"ท่านสรุป
จริงสินะ... ตอนรักกัน...ทำอะไรก็ทำแต่ที่ชอบที่ชอบ
จนในที่สุดก็ชอบกัน...แล้วก็รักกัน
แล้วเรารักเค๊าตรงไหนล่ะ?
เรารักที่ชอบที่ชอบ...ของเรา...ต่างหาก
ถ้าบอกว่าเขาดี เขาน่ารัก
เราก็ชอบความดี ชอบความน่ารักที่เขาแสดงกับเรา ไม่ใช่ตัวเค๊าซะหน่อย....
หรือว่าเรา...รัก...ตัวเอง....
ยังไม่ทันจะเหม่อเผลอคิดไปนานกว่านี้ หลวงพ่อก็ยิงถามคำถามเด็ด
"คนรักเธอเปลี่ยนไปมั้ย หนูน้อย"
เธอตั้งตัวไม่ทัน แล้ วตอบไปว่า"ตอนนี้ยังไม่เปลี่ยนเจ้าค่ะ"
"อ๋อเหรอ..."ท่านพยักหน้าเบาๆแล้วบอกว่า"เปลี่ยนนะ...เขาเปลี่ยนนน..."
ใจเธอตกไปอยู่ตาตุ่มแล้วค่ะตอนนี้..
"เรามาดูกัน... หลวงพ่อหมายถึงร่างกายสรีระมันเปลี่ยนแปลงทุกวินาทีแหละโยม หน้าตาเราเองแต่ละวันยังไม่เหมือนกันเล๊ย...จิตใจก็เปลี่ยนไปตามเหตุปัจจัย เดี๋ยวสุข เดี๋ยวทุกข์ ขึ้นกับสิ่งแวดล้อม การงาน สุขภาพ อากาศ คนรอบข้าง เศรษฐกิจ นานาประการ แล้วโยมจะว่าเขาไม่เปลี่ยนได้อย่างไร? โยมคิดถึงเรื่องอะไรจึงตอบเช่นนั้นหรือ?"


โอ้ว!.!.!..เขาเปลี่ยนทุกวัน ทุกวินาทีสินะ

แต่คุณยังชอบ...ที่ชอบที่ชอบ..แบบเดิมๆอยู่รึเปล่า? รึว่าคุณก็เปลี่ยนเหมือนกัน?

ถ้าอยากรักกันนานนาน... ไม่ยากนะ... 

ก็ทำแต่ที่ชอบที่ชอบกันสิคะ... 


"คนจะรัก รักที่ใจ และใบหน้า
คนจะชอบ ชอบวาจา พร้อมยิ้มหวาน
คนจะแก่ ก็จะรัก ถ้าชอบนาน
คนจะรวย กันทั้งบ้าน ถ้ารักกัน"

ฮิ้วว......
อยากบอกว่ามี เคล็ดวิชาสุดยอด อีกหนึ่งอย่าง
พบกันคราวหน้าค่ะ

อย่าลืมไปที่ชอบที่ชอบ. ทำอะไรที่ชอบที่ชอบกันนะคร๊าาา....

edit @ 19 May 2011 12:17:42 by Clear

edit @ 19 May 2011 23:10:45 by Clear

สะบายดีเมืองลาว

posted on 17 May 2011 23:22 by awake-a-word
วันสงกรานต์ปีนี้ไปไหนดีนะ เอ่อ...ไปเกาหลีดีกว่า เผื่อกลับมาจะได้หน้าใสเหมือนไปโมหน้าเด็กมา...
 
แต่...โอ๊ะ.!.. เอ๊ะ!... แย่จัง!
 
สารกัมมันตภาพจากญี่ปุ่นมันจะมาถึงไหม? แล้วอาหารอีกล่ะ ไหนจะแผ่นดินไหว คิดมากไปนิดนึง
 
เผอิญว่าแม่ก็แก่แล้ว ลูกก็ยังเล็กอ่ะ^_^
 
ที่สำคัญ!!! จองตั๋วแว้ว... 2 ที่นั่ง>_<
 
บุญมีแต่กรรมมันบังหนอเรา
 
ทางบริษัทก็ใจดี๊ดี คืนเงินและแนะนำที่ใหม่ให้
 
"พี่คะ ช่วงนี้ งดเที่ยวเกาะ งดใกล้ที่เกิดเหตุ งดภูเขา งด.....%#>$€¥+<" แล้วไปไหนดีล่ะคะ?
 
 
"สะบายดี เมืองลาวค่ะ" เค้าว่างั้น...
 
 
เอาก็เอา ใส่บาตรข้าวเหนียว ช๊อบชอบ
 
 
เช้าวันหนึ่งในตลาดเช้าหลวงพระบาง
หลังจากรับความสดชื่นและบรรยากาศพื้นบ้านอย่างเต็มอิ่ม
ตลาดสดยังดูโบราณน่ารัก เหมือนย้อนกลับไปสัก 20 ปีที่แล้ว
แต่เดี๋ยวก่อน... นั่นตัวอะไรเนี่ย??? คุณวรนุช... คุณมานอนอยู่ตลาดได้ไง แถมยังโดนมัดเท้าหน้าไว้ข้างหลังอย่างกับทำผิดโทษประหารอย่างนั้นแหละ
ไหนจะปลาตัวยักษ์มากๆ นอนอยู่บนใบตอง ตาปริบๆ ทำเราเผลอไปมองด้วยความสงสาร
จนคนขายได้ที... พูดภาษาลาวใส่แบบเนิบเนิบว่า "เอิ่ม.... ใครอยากทำทานก็รีบปล่อยสัตว์ซะ ตัวมันใหญ่ ต้องการเฉพาะผู้มีบุญหนักเท่านั้นจึงจะทำได้"แปลได้ประมาณนี้ค่ะ
เรางี้เกือบใจอ่อน ไม่ได้อยากได้บุญหรอก แค่สงสาร..
แต่สติมันเตือนว่า เดี๋ยวก็จับมาอีกแหละนะ
และทำให้คิดถึงเรื่องเล่าของหลวงพ่อชา
 
 
เรื่องมีอยู่ว่า. มีเด็กหิ้วกรงขังนกมาชวนหลวงพ่อซื้อ เพื่อปล่อยนกในการทำบุญในสถานที่แห่งหนึ่ง
 
" นกอะไร เอามาจากไหน" " ผมจับมาเอง"
 
 
" เอ๊า...จับเองก็ปล่อยเองซิล่ะ" ท่านว่า อืมจริงของท่าน.....
 
 
งานนี้ กรรมใดใครก่อ ก็แก้กันเอง รับกันเองนะคะ ^________^    
 
 
 
...............................

edit @ 18 May 2011 08:34:11 by Clear

เกือบไป...

posted on 17 May 2011 14:53 by awake-a-word
บ่ายวันหนึ่ง ในกรุงเทพฯ
 
ร้อน.... อบอ้าว... แห้ง....แล้ง น้ำ ใจ
 
 
หญิงชราร่างสันทัดกำลังเรียกแท๊กซี่
 
 
เอี๊ยด...ชายหนุ่มกำยำจอดรถราวกับโกรธใครมา
 
เมื่อตกลงกันแล้ว ล้อก็เริ่มหมุน .....
 
"โอ๊ย!!อยากปล้นโว๊ย ขับมาทั้งวันยังไม่พอจ่ายค่างวดเลย" คนขับเริ่มออกฤทธิ์
 
"พ่อหนุ่มเป็นอะไร ตั้งแต่เช้าเธอกินข้าวหรือยัง เธอคงจะเหนื่อยและหิวสินะ" หญิงชรานัยน์ตามากประสบการณ์ตอบอย่างเมตตา
 
"ไม่! อยากได้เงินโว๊ย"เขาตอบแต่เสียงอ่่อยลง
 
"แวะทานข้าวทานน้ำก่อนไหม?"หล่อนย้ำ
 
"ไม่" "อยากมีเงินมากๆโว๊ย"เขาตะโกนอีกเหมือนคนบ้า
 
 
"อ๋อ! ถ้าอย่างนั้นฉันคงมีไม่พอให้เธอหรอกนะ แต่... ถ้าเธอต้องการเงินมากมายไปที่ธนาคารสิที่นั่นคงจะมีพอ" เธอตอบอย่างใจดีสู้เสือ
 
 
"เฮ้อ!น่าเสียดาย คนหนุ่ม พรุ่งนี้ฉันอาจจะเห็นรูปเธอในหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่ง เขาคงจะตามจับเธอกันให้ขวัก หรือไม่เธออาจจะโดนวิสามัญ พ่อแม่ลูกเมียเธอ คงจะร้องไห้เสียใจและอับอายเป็นที่สุด โถ! อนาคตเธอยังเจริญได้อีกเยอะนะพ่อหนุ่ม" หล่อนมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเย็นชา ......
 
 
 
 
ชายหนุ่มนิ่งงัน
 
ล้อยังคงหมุน เอี๊ยด....
 
 
หญิงชราลงจากรถ "ไม่ต้องทอนนะหนุ่ม ขอบใจเธอมาก"
 
 
 
.............


edit @ 17 May 2011 20:27:29 by Clear

#เพลงโปรดของหนู#

posted on 16 May 2011 23:13 by awake-a-word
 
ถึงเวลากล่อมลูกนอนแล้ว     
 
"เด็กๆ วันนี้แม่มีเพลงใหม่มาเปิดให้ฟังด้วยแหละ"     
 
"เย้" "เย้"สองเด็กน้อยประสานเสียง     
 
ว่าแล้วก็เริ่มทำบรรยากาศให้เคลิ้มๆ แอร์เย็นสบาย ไฟสีเหลืองนวล     
 
เพลงที่ 1-4 ผ่านไป
 
เด็กๆดูเหมือนจะอารมณ์ดีขึ้น สงบลง     
 
 
และเมื่อเพลงที่ 5 บรรเลง
 
 
"ความรักของแม่"
 
คำร้อง ดัดแปลงจาก หนังสือโลกกว้างทางปัญญา ทำนอง ดินป่า จีวัน  ขับร้อง ดินป่า-ณพา จีวัน     
 
เด็กน้อยยื่นกระดาษให้แม่ แม่ครับค่าตัดหญ้า 5 บาท เก็บกวาดทำความสะอาด ผมคิด 1 บาท 50 สตางค์  เทขยะล้างกาละมัง รวมกันแม่ค้างชำระ....19บาท       
แม่อ่านแล้วเขียนกลับไป ฝากลูกพิจารณา 9 เดือนอุ้มท้องไม่คิดเงิน ลูกป่วยดูแลไม่คิดเงิน ทำเสียใจเสียน้ำตาไม่คิดเงิน เลี้ยงดูยาวนานไม่คิดเงิน         
เด็กน้อยอ่านจบน้ำตาหยด น้ำตาหยดโตหลั่งไหล 
แม่ครับผมเสียใจ แม่ครับผมรักแม่ ....         
แม่จ่ายหมดแล้ว แม่ไม่ค้างชำระ แต่ลูกรักยังทอนแม่ไม่หมด       
(ซ้ำ)  แต่ลูกรักยังทอนแม่.....ไม่หมด      
 
 
 
 
เมื่อจบเสียงเพลง...
 
เด็กชายตัวกลมหายไปจากเตียง?!?
 
 
น้ำตาหยดโตหลั่งไหล
เด็กน้อยสะอื้นซุกตัวอยู่ที่หัวเตียงด้วยความเอียงอาย
 
แม่รี่เข้าไปกอดเด็กไว้
"แม่ภูมิใจที่หนูมีจิตใจกตัญญูนะ ไปสวดมนต์ แล้วเข้านอนกันเถอะ"
 
เด็กยิ้มเขินอาย ...
 
หลายวันต่อมา... เด็กทั้งสองคนก็ร้องเพลงนี้ได้ขึ้นใจ
 
Awake A song:)


edit @ 17 May 2011 20:23:57 by Clear

ไม่อยากมี แต่ต้องมี...

posted on 16 May 2011 16:01 by awake-a-word
 
ในงานฌาปนกิจศพคุณยายทวดท่านหนึ่ง
 
มีผู้คนมากมายพร้อมใจกันสละเวลาเพื่อมาร่วมรำลึกถึงคุณความดี ที่ท่านสร้างไว้ให้แก่โลกใบนี้
บัดนี้ร่างของท่านทอดยาวอย่างสง่างามในโลงเย็นอันวิจิตรสวยงามสมกับคุณธรรมของท่านแล้ว
 
เด็กหญิงตัวน้อยวัย4ปีซึ่งเป็นเหลน ถามคุณแม่ด้วยความสงสัยว่า
 
"คุณทวดนอนหลับอยู่ในหีบเหรอจ๊ะ?"
 
"จ้ะลูก  คุณทวดไปเที่ยวบนสวรรค์แล้ว และร่างกายของท่านก็แก่และเสื่อมไปเป็นธรรมดา ทุกคนก็ต้องเป็นอย่างนี้แหละ" แม่อธิบายคร่าวๆและปลอบไม่ให้หนูน้อยตกใจ
 
"หีบใบนี้สวยจังเลย ลายก็สวย สีก็สวยค่ะ" เด็กน้อยกล่าวพร้อมกับจ้องหน้าแม่..
 
เธอคิดอะไรบางอย่างออก แล้วก็รีบพูดต่อว่า
"อีกหน่อยแม่ก็ต้องมีหีบเย็นเหมือนกันใช่ไหมคะ แม่จะเลือกลายอะไรดีคะ"       
 
แม่    "!?•••"     awake  เลยค่ะ       
 
"จ้ะลูก"
 
ขอบใจ a word จากหนูนะ
แม่จะเตรียมตัวและเตรียมใจ แต่จะไม่เตรียมหีบหรอกนะ :)        
 
 
แล้วมาawakeกันใหม่นะ


edit @ 17 May 2011 20:27:53 by Clear

ขอให้คนอ่านมีปัญญา และความกล้าหาญเพิ่มพูนยิ่งๆขึ้นไปทุกคนนะคะ

edit @ 17 May 2011 07:47:17 by Clear